Bestemming bereikt
Verbinding verbroken

Met zijn penseel zet de kunstenaar een symbool neer dat voor iedereen iets anders betekent, maar dezelfde funtie heeft: de fantasie te prikkelen. Zo creëren verhalen een droom-wereld die er voor eenieder anders uit ziet en anders voelt. Door taal te gebruiken om beelden en gevoelens te beschrijven gun je iedere lezer zijn eigen droom. Dat is wat verhalen voor
mij al van jongs af aan zijn: voeding voor dromen. Dromen die het leven zin geven. En wat kan de zin van het leven anders zijn, dan je leven zin te geven?

Labels

Laatste berichten

Kafkaiaanse verspreking

Gedichten - zondag 17 februari 2019

ik had nooit ritmegevoel voor leven
twintig jaar geleden zegt een leraar
de jeugd heeft de toekomst
terwijl ik uit het raam staar
nu ben ik daar, maar de toekomst
lijkt nog steeds niet van mij
en ik lees wel Jung
maar toch, het beeld van 
die stoomwals die het Binnenhof 
met de grond gelijk maakt
lijkt door de brekingsindex van mijn leesbril 
een wijzende vinger die als ouroboros 
twintig jaar later in zijn eigen borst prikt

de wereld na mij
staat op en krijgt een stem
een ringtone die niet te negeren valt
ik moet wakker worden
het maakt niet uit hoe laat
want de wekker gaat altijd te vroeg
en ik weiger de kikker te kussen
en de afdruk die het kussen op mijn kapsel achterliet
druk ik plat met onzichtbare wax
factor 10, extra sterk en toch veerkrachtig
als mijn waardigheid
want het zijn mijn haren die in de war zijn, niet ik
zo word ik zonder gezichtsverlies 
wakker in de waarheid 
waar mijn wilde dromen 
in verhuisdozen op zolder staan
het zijn van die dingen die je niet weg wil doen
voor het geval je kinderen krijgt

de wereld na mij
lijkt meer volume te genereren
maar het is de inhoud die telt
en dus draai ik me nog eens om
we weten allemaal dat plastic niet deugt
dat elke vorm van verpakking sowieso feministisch onverantwoord is
maar ik ben toch niet de enige
die weigert de kikker te kussen
en die de afdruk die het kussen achterliet
platdrukt met onzichtbare wax 
factor 10, extra sterk en toch veerkrachtig
als jouw waardigheid
want het zijn je haren die in de war zijn, niet jij
zo word je zonder gezichtsverlies 
wakker in de waarheid 
waar die fucking post-its niet blijven plakken
en psychotherapie moet helpen de kast op te tillen
om je ondergeschoven kind terug te vinden
maar misschien is het tijd
voor een nieuwe ringtone

ik bedoel
ik heb respect voor het verleden
echt waar
ik bevriend doden op Facebook en zeg oprecht dat ik ze mis
ik verwar littekens met open wonden
en ik blijf het maar proberen 
al weet ik dat mijn doorlopende reisverzekering nooit uit zal keren
want mijn bagage blijft maar terugkeren

maar de leraar zei
de jeugd heeft de toekomst
er was een wereld na hem
er is een wereld na mij
een collectief onderbewustzijn
dat kolen op het vuur gooit
maar ach als we het dan toch Freudiaans verneuken
en ik heb mijn gebrek aan ritmegevoel al erkend
waarom zou ik dan niet uit de pas blijven lopen
de jeugd heeft de toekomst
maar ik blijf ongegeneerd rammen op syncope
in deze Kafkaiaanse verspreking
hield ik immers nooit maat
dat is meer iets voor later
als ik wijs ben
en de tel niet meer kwijtraak

Reactie plaatsen

Naam

E-mail

Bericht

Reacties worden geladen...